تاکنون ندیده‌ام منتقدی بر ترجمهٔ خود نقد بنویسد و منتشر کند. آیا اصولاً چنین کاری ممکن است؟ در این نوشته می‌کوشم به‌جای نظرورزی این کار را در عمل بیازمایم تا ممکن بودن یا نبودنش امتحان شود. در ۱۳۸۷ کتابی با عنوان راهنمای مطالعهٔ سنجش خرد ناب اثر رالف لودویگ با ترجمهٔ رحمان افشاری و ویراستاری آقای خسرو ناقد ازسوی انتشارات مهراندیش منتشر شد. نویسندهٔ کتاب قصد نداشت مقدمه یا درآمدی بر کتاب سنجش خرد ناب/نقد عقل محض کانت بنویسد، بلکه هدفش این بود که به آن دسته از خوانندگان نوآموز آلمانی، که این کتاب کانت را برای خواندن به‌ دست گرفته اما نتوانسته‌اند آن را بخوانند یا بفهمند، کمک کند تا بر این دشواری غلبه کنند. از چه راهی؟ با آوردن قطعاتی به‌نسبت بلند از خود کتاب کانت و شرح آن به زبان ساده، به‌طوری‌که خواننده در پایان این راه هم با مهم‌ترین مضامین کتاب کانت آشنا شود و هم با غلبه بر ترس یا سرخوردگی جرئت کند به‌سوی خود کتاب کانت برود و آن را بخواند.