کدام خنیاگر؟ گذری بر آرای دیک دیویس

پیش‌تر (در مقالۀ «گنه کرد در بلخ آهنگری»)، با بررسی مقالاتی از کتاب خنیاگری در باغ، در نقد دیدگاه‌های دیک دیویس در تاریخ‌نگاری ترجمۀ شعر و ادب کلاسیک پارسی سخن گفته و بحث دربارۀ تجارب عملی او را از ترجمۀ شعر کهن پارسی به مجالی دیگر موکول کرده بودیم. اینک، برآنیم تا مقالات دیگری را از او به بوتۀ نقد بگذاریم و این بار، بر آرای گوناگون وی در ضرورت قرابت فکری مترجم با شاعر، جدال و مصالحۀ دائمیِ صورت و محتوا، توجه همیشگی به معیارهای عموماً فرهنگ‌وابستۀ زیبایی‌شناسی در گفتمان شعری، اهمیت اصل ایجاز در برگردان شعر و ملاحظۀ افق انتظارات مخاطب در نظام مقصد نظر خواهیم داشت.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.