رمان سنگ خوشبختی، نوشتۀ نویسندۀ عراقی، ازهر جرجیس (متولد ۱۹۷۳)، که توسط نشر ثالث منتشر شده، نمونه‌ای است از سبکی پرانرژی، حسی و تصویری که بیش از آنکه به سادگی و خویشتن‌داری زبانی تکیه کند، از تراکم تصویر و استعاره برای ایجاد اثر عاطفی استفاده می‌کند. زبان این رمان به‌شدت تصویری و استعاره‌محور است و در آن احساسات، خاطره، خشم، گرسنگی، ترس و اندوه اغلب به‌صورت اشیاء یا نیروهای ملموس تصویر می‌شوند. نویسنده تمایل شدیدی به ساختن استعاره‌های زنده و جسمانی دارد و بهترین تصاویرش از عناصر ساده و روزمره می‌آیند. مترجم این رمان، آرزو سالاری، ظاهراً کوشیده این استعاره‌ها را عیناً حفظ کند. در ترجمهٔ چنین نثری، حفظ استعاره‌ها اهمیت زیادی دارد، زیرا بخش مهمی از لحن، موسیقی و جهان حسی نویسنده از همین تصاویر ساخته می‌شود و جایگزین‌کردن آنها با تعبیرهای توضیحی یا خنثی، بخشی از هویت سبکی اثر را از بین می‌برد. در این رمان، به نظر می‌رسد نزدیکی نسبی تجربه‌های فرهنگی، زبانی و عاطفی میان فضای عربی و ایرانی نیز به مترجم کمک کرده است تا بسیاری از این استعاره‌ها را تقریباً بی‌واسطه به فارسی منتقل کند؛ تصاویری که برای خوانندۀ فارسی‌زبان نیز اغلب آشنا، طبیعی و به‌راحتی قابل درک‌اند، گرچه وفاداری به استعاره فقط به معنای حفظ واژگان آن نیست، بلکه مهم‌تر از آن، حفظ اثر بلاغی و شدت عاطفی تصویر است. نمونه‌های زیر با ذکر شماره صفحه از کل کتاب انتخاب شده‌اند.