غم‌نامۀ ماکبث، پادشاه اسکاتلند شاعرانه‌ترین، موجزترین و سیاه‌ترین تراژدی ویلیام شکسپیر است. این اثر به دو اعتبار، شاعرانه‌ترین نمایشنامۀ شکسپیر به شمار می‌آید: نخست اینکه تقریباً سراسر آن به شعر ــ بلنک ورس ــ نگاشته شده است؛ دوم آنکه برخی از زیباترین، شیواترین و مشهورترین اشعار شکسپیر ــ و بل کل ادبیات انگلیسی ــ در لابه‌لای آن آمده‌اند. مکبث پس‌از کمدی اشتباهات، کوتاه‌ترین نمایشنامۀ شکسپیر است و با بیش از دو هزار سطر، تقریباً نیمی از حجم هملت را دارد. این تراژدی ــ به معنای واقعی کلمه ــ یکی از سیاه‌ترین آثار شکسپیر است؛ چراکه از همان آغاز، فضایی شوم بر آن سایه می‌افکند و تقریباً تمامی رویدادهای مهم آن در شب یا در گوشه‌ای تاریک ــ که در القای این فضای وهم‌آلود بسیار مؤثر است ــ رخ می‌دهند. احتمالاً شکسپیر این نمایشنامه را در ۱۶۰۶م نوشته است. زمان و مکان وقوع داستان، اسکاتلند و انگلستان در نیمۀ قرن یازدهم میلادی است. این تراژدی شامل ۳۶ شخصیت، ۵ پرده، ۳۱ صحنه و ۲۳۴۹ سطر است. شخصیت مکبث نیز از نگاه محققی، «مشهورترین و به‌یادماندنی‌ترین جبار آفریدۀ شکسپیر» دانسته شده است.