در ضرورت مطالعات ترجمه

بحثی که فکر می کنم همه سخنرانان و شرکت کنندگان در پرسش ها و پاسخها در آن اتفاق نظر داشتند، این است که وجه مهم تر ترجمه در هر حال و همیشه، وجه کاربردی آن است: ترجمه در خلاء صورت نمی گیرد و نمی توان به آن، به عنوان امری مجرد در هستی نگاه کرد: ترجمه همیشه پاسخگویی یک ضرورت بوده و همچنان نیز فقط وقتی اتفاق می افتد که ضرورتی مستقیم یا نامستقیم آن را ایجاب کند: مستقیم، وقتی در پاسخ به یک سفارش دولتی، اجتماعی یا خصوصی صورت می گیرد؛ نامستقیم، وقتی در ابتدا صورت می گیرد و آنگاه به دنبال خریداری در بازار می گردد که در ایران، بخش عظیمی از ترجمه های بخش خصوصی از این دست اند: مترجمی اثری را ترجمه می کند و آنگاه به دنبال ناشری برای آن می گردد.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.