یدالله موقن، مترجم بزرگ فلسفه، در اصفهان زاده شد. او به مدت دو سال در دانشکدهٔ علوم دانشگاه اصفهان به تحصیل فیزیک پرداخت، اما ترک تحصیل کرد و به انگلستان رفت و از دانشگاه هال در رشتهٔ فیزیک نظری لیسانس گرفت پس‌از آن به دانشگاه لیدز رفت و در رشتهٔ تاریخ و فلسفهٔ علم فوق‌لیسانس گرفت. پس‌از بازگشت به ایران در گروه فلسفهٔ دانشگاه اصفهان مشغول تدریس شد، اما هم‌زمان با انقلاب فرهنگی استخدام او هم به حالت تعلیق درآمد. او مترجم مباحث فلسفه و روشنگری است و چند اثر از ارنست کاسیرر، فیلسوف بزرگ نوکانتی آلمانی را ترجمه کرده است. موقن کتاب‌های زیادی ترجمه نکرده، اما همان کتاب‌های معدودی را که ترجمه کرده براساس شناخت دقیق از موضوع کتاب، تسلط بر زبان مبدأ و نیز شناخت دقیق از ظرفیت زبان فارسی به روشی ترجمه کرده که هم برای خوانندهٔ متخصص و هم خوانندهٔ عام قابل استفاده است. شیوهٔ ترجمهٔ او که نیازمند تحلیل دقیق‌تر است شیوه‌ای است عاری از افراط که بر توانمندی زبان فارسی تکیه دارد. این شیوه به‌راستی الگوی خوبی برای ترجمهٔ متون علوم انسانی و به‌ویژه گفتمان فلسفی است، مخصوصاً در این دوران که ترجمهٔ علوم انسانی دچار آشفتگی و افراط و تفریط شده است. روحش شاد. در اینجا نمونه‌ای از ترجمهٔ او از یکی از مقالات فیلسوف آلمانی ارنست کاسیرر را نقل می‌کنیم.