این مقاله با استفاده از چهارچوب تاریخ مفاهیم کوئنتین اسکینر، نحوۀ معادل‌یابی و تعریف مفاهیم سیاسی توسط حزب تودهٔ ایران را در کتاب واژه‌های سیاسی بررسی می‌کند. تحلیل این کتاب نشان می‌دهد که حزب توده با ترجمه کردن و ترجمه نکردن واژگان سیاسی غربی در پی ترویج ایدئولوژی چپ‌گرایانۀ خود بود. این پژوهش آشکار می‌سازد که چگونه ترجمه کردن یا ترجمه نکردن مفاهیم می‌تواند بخشی از استراتژی سیاسی برای کسب مشروعیت و تسلط بر گفتمان عمومی باشد.