این مقاله به بررسی تحلیلی-تطبیقی هشت ترجمهٔ فارسی از داستان کوتاه «چارلز» نوشتهٔ شرلی جکسون می‌پردازد که در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۲ منتشر شده‌اند. هدف اصلی این پژوهش، پاسخ به این پرسش است که آیا این ترجمه‌ها صرفاً تکرار گذشته بوده‌اند یا هریک «ارزشی» به متن اصلی افزوده‌اند. ترجمه‌ها براساس شش معیار اصلی به شرح زیر مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌اند: نکات کلی ترجمه (مانند ثبت اسامی خاص و یکدستی معادل‌گذاری)؛ توجه به انگلیسی آمریکایی به‌عنوان زبان مبدأ؛ درک مطلب عمومی مترجمان از متن؛ ترجمهٔ عناصر فرهنگی؛ ترجمهٔ زبان و لحن کودکانه شخصیت لاری (شامل سادگی زبان، الگوهای کلامی تکراری، خطاهای زبانی و بازی‌های کلامی)؛ و ترجمهٔ حالات گفتار.