ترجمۀ ادبیات نوگرای فارسی به انگلیسی

ادبیات نوگرای فارسی به‌تدریج در سرتاسر قرن نوزده شکل گرفت، اما آشنایی خوانندگان انگلیسی‌زبان با آن یک‌باره و کمی بعد از انقلاب مشروطه با ترجمه‌های ادوارد براون آغاز شد. اشعار ترجمه‌شده در کتاب مطبوعات و اشعار۲ (۱۹۱۴) ادوارد براون به اضافۀ اشعار مناسبتی موجود در اثر قبلی‌اش‌ انقلاب ایران۳ (۱۹۱۰) از قدرت رسانۀ شعر در جنبش مشروطه پرده برگرفت و نگاه مستقیم به اهداف و آمال این جنبش را ممکن ساخت. براون بعداً در جلد چهارم کتاب تاریخ ادبیات فارسی (۱۹۲۴) آثار تأثیرگذار علی‌اکبر دهخدا و دو قطعهٔ طنز از مجموعۀ چرند و پرند به همراه متن فارسی و ترجمۀ انگلیسی آنها را نیز معرفی کرد. ترجمۀ آثار دهخدا را می‌توان نقطۀ اوج تاریخ ادبیات چهار جلدی براون و آخرین ترجمۀ مهم آثار یک نویسندۀ معاصر فارسی برای نسل بعدی دانست. مدت‌ها طول کشید تا جانشینان براون از راه رسیدند؛ ترجمۀ اشعار مهم این دوره مانند دیوان پروین اعتصامی تا سال ۱۹۹۵ (البته قطعاتی از آن) و ترجمۀ گزیدۀ آن در قالب یک جلد مستقل سی سال دیگر در انتظار ماند.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.