تاریخ ترجمه در ایران (۲)

  • به قلم عبدالحسین آذرنگ
  • منتشر شده در 5 دسامبر 2014 |
  • دسته بندی موضوعی: تاریخ ترجمه

وضع مبهم ترجمه در عصر سلوکیان

پس از مرگ اسکندر مقدونی در ۳۲۲ ق م ، سرزمین­هایی که سپاهیان او فتح کرده بودند به اندازه­ ای پهناور بود که اداره آن­ها از مرکزی واحد و به صورت متمرکز امکان­ پذیر نبود. به ناگزیر این سرزمین­ها را چند پاره کردند و پاره­ای که ایران زمین در آن قرار می­گرفت، به یکی از سرداران اسکندر به نام سلوکوس سپرده شد. او از ۳۱۲ تا ۲۸۰ ق م بر ایران حکومت کرد و سلسله ­ای که به نام سلوکیان نامیده می­شود، تا حدود ۲۵۰ ق م ، یعنی نزدیک به سه ربع قرن بر ایران زمین سلطه نظامی و سیاسی داشت، تا آنکه اشکانیان/ پارتیان بر آنان شوریدند و به تسلطشان پایان دادند.

اطلاعات بازمانده درباره عصر سلوکیان بسیار اندک است، و به ویژه از وضعیت فرهنگی ایران در آن عصر، آگاهی بسیار اندکی داریم. بر پایه آنچه به دوره های پس از سلوکیان انتقال یافته است، می­توان حکم کرد که یورش اسکندر به ایران و حکومت جانشینان او به مدت بیش از ۷۰ سال، بهره فرهنگی نصیب ایران نکرده است، آن هم به رغم همه کوشش­های فرمانروایان سلوکی برای ترویج زبان و فرهنگ یونانی در قلمرو متصرفات خود.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.