مترجم، ناشر و خواننده سه عامل مؤثر در کیفیت ترجمه به ‌حساب می‌آیند. مترجمان که همیشه، به‌خصوص در یک دو دهۀ اخیر، آماج انتقاد بوده‌اند، اما ناشران کم‌وبیش از تیغ انتقاد گریخته‌اند و از آن بدتر اینکه تاکنون کمتر نقدی متوجه خوانندگان ترجمه بوده است. در غرب، مسئولیت اصلی کیفیت ترجمه بر دوش ناشر است؛ اوست که مترجم را انتخاب می‌کند، ویراستار تعیین می‌کند، کیفیت ترجمه را تضمین می‌کند و مسئولیت آن را می‌پذیرد. به همین دلیل است که در بسیاری از کشورها گاه حتی نام مترجم ذکر نمی‌شود یا روی جلد نمی‌آید. فرض خواننده بر این است که در بازار رقابتی نشر، ناشر برای حفظ اعتبار خود نهایت دقت را در انتخاب مترجم به کار می‌بندد و اگر کوتاهی کند، رسانه‌ها و منتقدان اجتماعی او را بی‌درنگ پاسخ‌گو می‌کنند. در چنین ساختاری، سازوکارهای مؤثر نقد و نظارت خواننده را از اعتراض بی‌نیاز کرده است.