کارگاه ترجمه حرفه ای

مایلم سخن خود را با این دعا آغاز کنم: خداوند رحمت کند آن کس را که می داند چه می گوید. به که می گوید و چگونه می گوید. این دعا را برای ادای دین به استاد گرامی جناب آقای دکتر محمدرضا باطنی خواندم که با وجود کسالت در جمع ما حاضر شدند و با حضور خود به جمع ما اعتبار بخشیدند. ان شاء الله استاد سالها همچنان در سنگر فرهنگ نویسی و زبان شناسی فعال باشند و به همه علاقه مندان پشت گرمی بدهند.

ادعایی که خواندم، حاوی دستورالعمل اخلاقی موجزی است که بیش از همه به کار سخنرانان و نویسندگان و مترجمان و معلمان می آید. این دعا را از منش علمی دکتر باطنی الهام گرفته ام. همکاران و دانشجویان دکتر باطنی بر این نکته اتفاق نظر دارند که ایشان ذهن رو شنی دارند و می کوشند مطلبی را که می خوانند به خوبی درک کنند و چون خوب درک کردند به ساده ترین و روشن ترین صورت آن را به دانشجو انتقال بدهند. دو آفت بزرگ معلمی در دانشگاه فریب خود و فریب دانشجوست. برای اینکه بدانیم چه می دانیم و چه نمی دانیم، باید با خود صادق باشیم و اگر با مخاطب هم صادق باشیم. می دانیم چه بگوییم و چگونه بگوییم


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.