یک شعر و دو ترجمه

در مورد ترجمه از زبان سوم، یا زبان میانجی، حرف‌هائی دارم که، جا و مجال آن­ در این مقدمه نیست. پس تنها به ذکر یکی دو نکته کوتاه اکتفا می‌کنم. اگر، بدبینانه‌ترین نظر درباره ترجمه‌ناپذیریِ شعر، که از آنِ رابرت فراست است را بپذیریم که می‌گوید: «شعر آن چیزی است که در ترجمه از‌میان می‌رود»، آنگاه درباره شعری که یک‌بار به زبانی ترجمه شده و دوباره به زبانی دیگر ترجمه می‌شود (که من آن را ترجمه از زبان سوم می‌نامم)، باید قولِ فراست را اینگونه باز گفت کرد که: شعر آن چیزی است که در ترجمه از زبان سوم، دوبار از‌دست می‌رود.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.