شعر و ترجمه‌ناپذیری آن از دیدگاه ژرار ژنت

  • به قلم صالح طباطبایی
  • منتشر شده در ۲۷ شهریور ۱۳۹۶ |
  • دسته بندی موضوعی: مباحث نظری ترجمه

ژرار ژنت، نظریه‌پرداز ساختار‏گرای فرانسوی معاصر، از دیدگاه متفاوتی به مسئلۀ ترجمه‌ناپذیری شعر نگریسته است. او با ارائۀ تعریف تازه‌ای از شعر، گسست قطعی میان نثر و شعر را به پرسش گرفته و، به‌جای آن، به تعبیری، به وجود پیوستار شعر- نثر قائل شده است. بر این اساس، آنچه را دربارۀ ترجمه‌ناپذیری شعر گفته شده است می‌توان با مراتب و درجاتی در مورد نثر، به‌ویژه نثر ادیبانه‌ای که به شعر پهلو می‌زند، نیز صادق دانست. درنتیجه، او بر این باورست که به‌جای فرق‌گذاشتن میان متون ترجمه‌پذیر و متون ترجمه‌ناپذیر، بهتر است میان متونی که از کاستی‌های ناگزیرِ ترجمه آسیب می‌بینند (متون ادبی) و متونی که از آنها آسیب نمی‌پذیرند فرق گذاریم.


۲ دیدگاه

  • فرزانه : مقالۀ جناب طباطبایی دربارۀ «ترجمه ناپذیری شعر از دیدگاه ژرار ژنت» را در شمارۀ 62 مترجم خواندم. دوست می داشتم که دسترسی به مؤلف ارجمند مقاله داشتم تا بی واسطه از نویسندۀ این مقالۀ گویا و روشن، در عین خلاصه بودن، سپاسگزاری کنم. حال به این واسطه، از ایشان و از فصلنامۀ گرانسنگ مترجم تشکر می کنم. این مقاله از بازتعریف شعر توسط ژنت به موضوع ترجمه ناپذیری شعر می رسد و به این موضوع جنجالی پاسخی روشن می دهد. تبیین مباحث ژنت، با آن نثر مغلقی که از او و برخی دیگر از ساختگرایان سراغ داریم، در نوشته ای با نثری چنین شیوا برایم بسیار راهگشا بود. باز هم سپاس
  • منیژه حکمت شروانی : مقاله جامع و گویایی دربارۀ دیدگاه جالب ژرار ژنت، اندیشمند ساختگرای فرانسوی، است. نثر استوار مقاله و زبان گزیده گویانۀ آن بیش از مقاله های مشابه نظرم را جلب کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *