از منظر ترجمه، مترجم با دو نوع سبک روبه‌روست، یکی سبک فردی نویسنده، که در ترجمۀ متون ادبی موضوعیت دارد، و دیگری سبکی که من در اینجا از آن به سبک ژانری تعبیر می‌کنم. منظور از «سبک ژانری» شیوهٔ تثبیت‌شدهٔ نوشتن متون یک ژانر در زبان مقصد است، یعنی مجموعه‌ای از قراردادهای زبانی، نحوی و گفتمانی که تعیین می‌کند متن چگونه استدلال کند، چگونه مفاهیم را پیش ببرد و چگونه برای خوانندهٔ متخصص قابل فهم و قابل نقد باشد. متنی که این قراردادها را رعایت نمی‌کند، اعم از اینکه ترجمه باشد یا تألیف، متنی معتبر در آن ژانر و در گفتمان علمی مربوطه در زبان مقصد به حساب نمی‌آید. مفهوم «سبک ژانری» ازحیث نظری بسیار اهمیت دارد زیرا فهم نادرست یا نادیده ‌گرفتن آن به مشکلاتی جدی نه‌فقط در فهم، بلکه در سنت تألیف و تفکر می‌انجامد.