تحول دیدگاه‌های مترجمان قرآن نسبت به ترجمه و نیز تحول زبان فارسی در قرون متمادی را می‌توان به‌نحوی ملموس در مقایسهٔ چهار ترجمهٔ قدیمی و جدید قرآن احساس کرد. در ترجمه‌های امروزی، برخلاف عموم ترجمه‌های قدیمی، از وابستگی غیرطبیعی به کلمات و ساختارهای زبان عربی کاسته شده و مترجمان ضمن آنکه می‌کوشند آیات را هرچه دقیق‌تر ترجمه کنند، به خوانندهٔ ترجمه‌های خود نیز نظر دارند و متعقدند ترجمه‌ای درخور قرآن، ازنظر زبان، لزوماً ترجمه‌ای است هرچه زیباتر و روان‌تر. ترجمه‌های قدیمی قرآن، به‌رغم ابداعاتی که مترجمان در ساختن واژه‌ها و ترکیب‌های فارسی از خود نشان داده‌اند، برای خوانندهٔ امروزی، چندان قابل استفاده نیستند. این تاحدی به‌دلیل تغییر اجتناب‌ناپذیر زبان فارسی در طی چندین قرن ترجمهٔ قرآن است.