سخن سردبیر

این شمارۀ مجله در روزهایی برای چاپ آماده می‌شود که ایران روزهای ناخوشی را می‌گذراند. ایران سال‌هاست که ناخوش است. سیاستش ناخوش است. فرهنگش ناخوش است. هنرش ناخوش است. مدرسه‌اش ناخوش است. دانشگاهش ناخوش است. اقتصادش ناخوش است. و از همه بدتر اینکه، به خشونت و نفرتی بدخیم دچار شده است. ضرب‌وشتم دختران جوان در تاریخ بلند و فرهنگ مبتنی بر فتوت این کشور سابقه ندارد. به کجا رسیده‌ایم؟ ایمانمان تا بدان حد است که مرگ دیگری در نزدمان سهل است؟ بعد از این به کجا می‌خواهیم برویم؟


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.