بهشت گمشده*

  • به قلم جان میلتون ترجمه دکتر فریده مهدوی دامغانی
  • منتشر شده در 15 جولای 2020 |
  • دسته بندی موضوعی: گفتگو با مترجمان

ای اله آسمانی! از نخستین نافرمانی بشر و چشیدن از میوه آن درخت ممنوعه که طعم مرگبار آن، مرگ را در جهان به ارمغان آورد، و با از دست دادن باغ عدن موجب همه مصائب ما گشت، تا سرانجام انسانی والاتر، دوباره ما را در آنجا مستقر سازد و آن قامتگاه سعادتبخش را از نو برای ما آماده سازد و تسخیر فرماید
نغمه ای بسرای! بر فراز ستیغ پنهانی حریب و سینا. تو آن شبانی را الهام بخشیدی که نخستین بار به نژاد برگزیده آموخت چگونه در آغاز، آسمان و زمین از هرج و مرج و آشفتگی بیرون جستند … و یا چنانچه تپه صهیون و جویبار سیلوحا، که در نزدیک معبد الهی به سرعت جاری بود. بیشتر خوشایند تو است. یاری تو را، برای سرود حماسی و ماجراجویانه ام، که با پروازی نه چندان مالایم.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.