لفظ گرایی، روش حاکم بر ترجمه در ایران

ما که در اینجا گرد آمده ایم صاحب نظریه ای نو و مشترک در زمینه ترجمه ادبی نیستیم و لذا در پی آن نیستیم که حرکتی نو در کار عملی ترجمه ادبی ایجاد کنیم و البته چنین انتظاری هم نمی توان داشت. اندیشه نو به دنبال مباحث گسترده نظری در زمینه فلسفه، ادبیات، ترجمه و به طور کلی علوم مرتبط با زبان به وجود می آید و ما هنوز در آغاز راه هستیم. با این حال، همه ما شاید در این نکته وحدت نظر داشته باشیم که وضعیت ترجمه ادبی در ایران نیازمند بررسی همه جانبه و توجه خاص است. شاید همه ما اذعان داشته باشیم که ترجمه ادبی، به رغم اهمیت زبانی و فرهنگی آن، به خود رها شده و بین چهار رکن اساسی آن یعنی دولت، مترجم، ناشر و محقق ارتباط مفید و فعالی وجود ندارد. ما صدو پنجاه سال سابقه ترجمه ادبی داریم.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.