نگاهی به کاستی های ترجمه در برنامه های تلویزیونی

تلویزیون رسانه ای است با مخاطبان بسیاری در کشورهایی همچون کشور ما که براساس آمار و ارقام حاصل از تحقیقات، مردم زمان بس ناچیزی را به مطالعه اختصاص می دهند و در عوض چندین ساعت در روز به تماشای تلویزیون می نشینند، اهمیت این رسانه صدچندان می نماید. می توان از این امر سود جست و تلویزیون را به رسانه ای آموزشی مبدل ساخت و از این طریق اندکی از ضرر و زیان ناشی از عدم أنس با مطالعه را جبران کرد. اما این کار جز با برنامه ریزی صحیح، تلاش فراوان، دقت نظر بسیار و به کارگیری افراد کاردان و صاحب نظر ممکن نیست.در موقعیت کنونی تعجیل در برنامه سازی و لزوم استفاده از برنامه های ماهواره ای راه را بر هرگونه وسواس و دقت در نگارش متون و برگردان شیوای گفتار فیلم های خارجی بسته است و زبانی که طی این برنامه ها به مردم ارائه می شود در بیشتر مواقع زبانی است من درآوردی و سست و نارسا که بیم آن می رود اندک اندک در اذهان مخاطبان به خصوص جوانان رخنه کند و سلامت زیان باستانی پارسی را به مخاطره افکند. از این رو توجه به امر خطیر ترجمه و نگارش در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه ای می یابد که سزاوار نیست نادیده گرفته و سخیف شمرده شود.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.