ترجمه در نخستین سده های اسلامی به همراه گفتاری از جاحظ

لفظ ترجمه و مشتقات آن، در متن های لغوی کهن تازی چون: «کتاب العین»، خلیل بن احمد فراهیدی، ادیب و لغت شناس بزرگ تازی و استاد سیبویه و نیز استاد بسیاری از ادیبان پیشتاز دیگر، «جمهره اللغه» إبن درید، «مقاییس اللغه»، أحمد بن فارسی همدانی، «المحکم، و المخصص»، إبن سیده و کتب نوادر لغت عربی چون: «النوادر فی اللغه»، أبوزید سعید بن أوس أنصاری، «کتاب النوادر» أبی مسحل أعرابی، و «مجالس ثعلب»، … نیامده است.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.