به عبارت دیگر؛ بلندیهای بادگیر

بلندی‌های بادگیر نام رمانی است به قلم امیلی برونته (۱۸۴۸-۱۸۱۸)، شاعر و نویسنده انگلیسی که در سال ۱۸۴۷ منتشر شد. این اثر، اولین و تنها رمان برونته است و ساختاری غیرمعمول و لحنی شاعرانه و دراماتیک دارد. مترجمان زیادی در سالهای مختلف آن را به فارسی ترجمه کرده‌اند از جمله: عبدالعظیم صبوری (۱۳۳۴)، پرویز پژواک (۱۳۴۵)، ولی‌الله ابراهیمی (۱۳۴۸)، داریوش شاهین (۱۳۷۱)، طاهره ثامنیان و دیگران (۱۳۸۳)، فاطمه امینی (۱۳۸۸)، زهرا ذوالقدر (۱۳۸۹)، سوسن اردکانی (۱۳۹۰)، رضا رضایی (۱۳۹۰)، محمد حاج‌کریمی (۱۳۹۰)، سالومه مهوشان (۱۳۹۰)، نوشین ابراهیمی (۱۳۹۱)، بهاره ربانی (۱۳۹۱)، حسین بخشی (۱۳۹۲)، هانیه احمدزاده (۱۳۹۵)، فرزانه قلی‌زاده (۱۳۹۵)، پیمان آذرباد (۱۳۹۵)، مریم صادقی (۱۳۹۵)، یوسف سیفی (۱۳۹۶)، سعیده حسین‌زاده (۱۳۹۶)، عزیزعلی امیری¬زاده (۱۳۹۶)، شایسته ابراهیمی (۱۳۹۶)، نرجس عبادی (۱۳۹۶)، شادی ابطحی (۱۳۹۶)، سعیدا زندیان (۱۳۹۶)، سمیرا بیات (۱۳۹۷). این رمان تحت عناوینی همچون «بلندی‌های بادگیر»، «بلندی¬های بادخیز»، «تندباد حوادث» و «عشق هرگز نمی‌میرد» ترجمه شده است. در این شماره قصد داریم تا چهار ترجمه این اثر را با یکدیگر مقایسه کنیم.


بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.