از گذشته‌ها؛ استفتای ترجمه

در ادامه بحثهایی درباره ترجمه که در لابلای اوراق فرهنگ این مرز و بوم به یادگار مانده و گرد زمان از چشم خواننده دورشان کرده، در این شماره، گزیده‌ای خواهد آمد از مجله «کاوه». تاریخ ادب و فرهنگ ایران از پویش‌های کوته‌عمر و بلنداختر کم ندارد. یکی از همین حرکت‌های تأمل‌برانگیز، پویش کاوه‌مردان دغدغه‌دار ادب و سیاست و فرهنگ ایران است که در چارچوب «مجله»، خارج از مرزهای وطن، در اندیشه تداوم خون حیات در رگ‌های فکر و اندیشه ایران بود. با همین اندیشه، این مجله از سال ۱۲۸۵ کارش را با چاپ اخبار و تحلیل شرایط سیاسی ایران آغاز می‌کند. در دوره نخست که همزمان است با جنگ جهانی اول، حسن تقی‌زاده، مؤسس این مجله و همکارانش، این خط‌مشی را پی می‌گیرند، اما در دو سال آخر عمر شش‌ساله این مجله، به فرهنگ و ادب می‌پردازند. فرهنگ‌دوستی و ادب‌گرایی آنها در این دو سال، موضوعات متنوعی را می‌آفریند که ترجمه‌دوستان را هم بی‌نصیب نمی‌گذارد.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.