گفتگو با دکتر محمدرضا باطنی

  • به قلم علی خزاعی­ فر / دکتر محمدرضا باطنی
  • منتشر شده در 13 جولای 2020 |
  • دسته بندی موضوعی: گفتگو با مترجمان

در این شماره، با مردی دانشور گفتگو می کنیم که در هفده، هیجده سالگی کار معلمی را در اصفهان آغاز کرد و تاکنون که در آستانه شصت سالگی است همچنان معلم مانده است، معلمی منیع الطبع، پایبند اخلاق، سخت دلسوز و وظیفه شناس. میگوییم معلم، برای آنکه در این سال ها آن قدر افراد خرد و درشت عنوان استاد را یدک میکشند که به نظر می رسد معنا و اعتبار اصلی خود را تقریبا از دست داده است. خوشبختانه چون عنوان معلمی (لااقل، در ذهن جامعه) هنوز به این آفت دچار نشده، می توان آن را در وصف کسی به کاربرد که میداند معلمی یعنی چه و گفتن و نوشتن او چه تفاوتی با گفتن و نوشتن دیگران دارد. از صفات ممیزه «معلم» یکی این است که همیشه خویشتن را به جای شاگرد میگذارد و دانش خود را از صافی هایی چند میگذراند تا برای شاگردش روشن و مفهوم باشد.


بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.