رویکرد زبان‌شناختی به ترجمۀ متن

در این مقاله نویسنده رویکردی زبان‌شناختی را توصیف می‌کند که معتقد است در ترجمۀ متون فلسفی، شعر و متون کهن باید به کار گرفته شود. نویسنده نخست به ضرورت داشتن دانش زبان‌شناختی برای درک و ترجمۀ این نوع متون اشاره می‌کند و می‌گوید بسیاری از مترجمان این نوع متون چون از دانش زبان‌شناختی زبان بیگانه (در اینجا زبان آلمانی) کم‌بهره‌اند، به ساخت واژگانی و ساخت دستوری متن توجه ندارند و لذا هر مترجم چون معنای خودش را بر متن بار می‌کند ترجمه‌ای متفاوت می‌نویسد و با این‌کار سبک نویسنده را هم مخدوش می‌کند. به‌زعم نویسنده، اگر رسیدن به معنی ممکن باشد، معنی جز از طریق تحلیل زبان‌شناختی متن اصلی به‌دست نمی‌آید.


بدون دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *



این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.